Szare Wrony + Daria Szczygieł
„bezkolor”
15.02.2026 / godz. 17:00
Kolonia Artystów
Szare Wrony już w swojej nazwie posługują się barwą, która w teorii koloru pozostaje neutralna i achromatyczna. W najnowszej odsłonie swoich prac czynią szarość – powstałą z syntezy czerni i bieli – motywem wiodącym, wokół którego budują opowieść o materii, resztkach i wyobraźni.
Na ekspozycję składają się trzy elementy: nowa kolekcja swetrów, ręcznie tkana tkanina oraz fotografie autorstwa Darii Szczygieł. Poprzez te realizacje Szare Wrony nawiązują do ewolucji znaczenia szarości – od starożytnego i średniowiecznego symbolu ubóstwa (wynikającego z użycia surowej, niebarwionej wełny), po współczesny synonim harmonii i elegancji.
Twórczość Szarych Wron od zawsze opierała się na dialogu z kolorem, choć często był to dialog przekorny. W poprzedniej, upcyclingowej kolekcji Wrony operowały sentencjami takimi jak „granica czerni”, „zgasłe błękity” czy „zielone tonie”. Opisy, które nierzadko stały w kontrze do zastanej barwy odzyskanego materiału. Ten brak zgodności podkreślał ekologiczny etos marki – barwa swetrów, włóczki jest wynikiem przypadku i dostępności, a nie arbitralnego wyboru estetycznego.
Gra z kolorem bywała poszerzana o wymiar partycypacyjny, gdy osoby uczestniczące w naprawczych warsztatach definiowały własne kolory przez indywidualne doświadczenia i skojarzenia. Ich syntezą będzie typograficzna tkanina utkana ręcznie przez Alicję Karską czarną i białą przędzą, zawierająca wybór najbardziej poruszających wyobraźnię i emocje opisów. W tym monochromatycznym splocie kolor został całkowicie odebrany wzrokowi - może zaistnieć wyłącznie wyobrażony.
Dopełnieniem ekspozycji są zdjęcia nowej kolekcji swetrów, w której wystąpiła Ania Biernacik – osoba od lat współpracująca z Wronami.
Zapraszamy do miejsca, gdzie szarość staje się przestrzenią dla wszystkich innych barw!
SZARE WRONY tworzą Alicja Karska i Ania Witkowska, absolwentki gdańskiej ASP.
Wrony są szare, bo schowane za pracą, nie stojące w świetle sceny art worldu. Działają na uboczu, w szczelinach codzienności. Niesystematyczne, lecz ciągle konsekwentne. Empatyczne i praktyczne. Egalitarne, mimo zindywidualizowanej i oryginalnej formy. Chcące mieć wpływ na rzeczywistość, bez jednej słusznej i wytyczonej ścieżki.
Próbujące i mylące się.
Manifestujące, że rzemiosło artystyczne, wciąż pozostaje wyłącznie rzemiosłem i nie może kosztować tyle, co artefakt, chociaż nim właściwie jest, nie na płótnie podobrazia, lecz w pełni trójwymiarową rzeźbą, którą jest człowiek ubrany w sweter z portretem innego człowieka czy nie-ludzkiego - psiaka, szczeniaka, gąsienicy czy gałązki.
A wszystko jest równe i równie inspirujące.
Z czułości dla siebie i dla jutra.
Prowadzone przez nie warsztaty mają również na celu ukazanie, w jaki sposób poprzez proste, często zapomniane gesty naprawcze – zakorzenione w nas przez nasze babcie i prababcie – można kształtować nowe, odpowiedzialne strategie społeczne i kulturowe.
Do tej pory Szare Wrony prezentowały swoje dokonania w ramach Bydgoskich Dni Projektowych (2025), w Kwiaciarni Grafiki w Warszawie (2025) czy podczas Gdynia Design Days (2023, 2024). Prowadziły warsztaty naprawcze w School of Form, Fundacji Kraina, Centrum Hevelianum, Goyki 3 Art Inkubator. W 2024 roku otrzymały stypendium KPO. Publikowały w magazynie Restart. Wydały dwa magazyny „SZARE WRONY” w 2024 i 2025 roku.
IG: szare_wrony
Daria Szczygieł
Gdańska fotografka, dla której obraz jest formą dialogu. Jej prace łączą intuicję, światło i emocje, nadając zdjęciom autentyczny charakter. Wiedzę zdobywała na uczelniach artystycznych, ale to praktyka ukształtowała jej podejście do obrazu. Fotografuje ludzi związanych ze sztuką, designem i zrównoważoną modą. Jej zdjęcia pojawiają się w magazynach i kampaniach polskich marek, definiując ich wizualną tożsamość. Tworzy w zgodzie ze swoją wrażliwością, inspirując się współczesną estetyką i ideą świadomego projektowania.
Alicja Karska (1978)
she / her
Artystka wizualna. Ukończyła studia na Wydziale Rzeźby w gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (2003). Autorka instalacji, serii fotograficznych, książek artystycznych, realizacji w technice wideo i filmu, projektów w przestrzeni publicznej. Od 2002 tworzy w duecie artystycznym z Aleksandrą Went. W wielu pracach podejmują problem pamięci i odzyskiwania dla kultury tego co pominięte i zapomniane. Rejestrują zanikające obszary współczesnej wizualności, kulturowe fenomeny z obrzeży miejskich przestrzeni i peryferii współczesnej wyobraźni.
Ich wystawy indywidualne były prezentowane m.in. CSW Zamek Ujazdowski, Galeria Le Guern, Fundacja Profile, Centrum Sztuki Galeria El, Galerie Stadtpark Krems, PGS Sopot, CSW Łaźnia.
Od 2021 współtworzy z Anią Witkowską artystyczno-rzemieślniczy projekt Szare Wrony zajmujący się autorskim upcyclingiem odzieży w duchu ekonomii cyrkularnej. Poprzez powtórne użycie i kreatywne prace naprawcze próbują przedefiniować strategie konsumenckich wyborów.
Szare Wrony prezentowały się w ramach Gdynia Design Days, w Łódzkim Centrum Designu, podczas Bydgoskich Dni Projektowych, w Op Enhaim we Wrocławiu, w Kwiaciarni Grafiki w Warszawie.
Ania Witkowska (1978)
she / her
Artystka wizualna, graficzka, okazjonalna kuratorka, współtworząca kolektywy. Profesora w Akademii Sztuki w Szczecinie, kierunek Komunikacji Wizualnej i Projektowania Interakcji oraz Kuratorstwo i realizacja wystaw.
Ukończyła z wyróżnieniem gdańską Akademię Sztuk Pięknych na kierunku Grafiki i malarstwa (2003).
W swojej praktyce artystycznej nie podlega jednej prostej definicji. Najczęściej czerpie z otaczającej rzeczywistości, używając narzędzi krytycznych, wpisuje się w nurt nowego dokumentalizmu. Jednocześnie sięga po realizm magiczny czy surrealizm. Stosuje strategię trickstera.
Używa w pracy różnych mediów - fotografii, instalacji czy wideo. Jej projekty często mają syntetyczny, graficzny charakter, wprowadza do nich elementy tekstu.
Znaczna część jej obecnej działalności związana jest z praktykami kolektywnymi, których celem jest wypracowanie horyzontalnych i heterarchicznych metod funkcjonowania. Współtworzy wraz z innymi osobami opiekuńczym Plenum Osób Opiekujących Się. Kolektyw ma charakter samokształceniowy i wspierający. Plenum prezentowało swoje dokonania w ramach 7. Biennale Sztuki Gdańskiej w GGM w Gdańsku (2023), gdzie zdobyło nagrodę główną. Wzięło udział w Seminarium Feministycznym „Troska” (Lokal 30), Meminarium w MSN w Warszawie czy w wystawie „Chcemy całego życia. Feminizmy w sztuce polskiej”. Cyklicznie wydaje ziny, których Ania jest współredaktorką oraz autorką szaty graficznej. Ostatni numer wydała Zachęta w lipcu 2024. Każdy numer jest dedykowany konkretnemu zagadnieniu, jak ekonomia pracy opiekuńczej czy dobrostan.
Z Alicją Karską współtworzy (od 2021) artystyczno-rzemieślniczy projekt Szare Wrony, zajmujący się autorskim upcyclingiem odzieży wełnianej w duchu ekonomii cyrkularnej.
To wydarzenie jest realizowane dzięki przekazanemu 1,5% podatku na Kolonię.